Ebru 1. Seviye
Ebru 1. Seviye
Ebru 1. Seviye
Ebru 1. Seviye
256 saat

Ebru 1. Seviye

Kullanılan Malzemeler

Ebruda kullanılan malzemelerin hepsinin tabiattan olduğu görülmektedir. Bu kadar doğal ortaya çıkan bir sanatın malzemesinin saf olması bu anlamda çok olağandır. Ebrunun en önemli özelliği bir sonraki denemede asla öncekinin aynısının yapılamamasıdır. Ebru yapımında kullanılan başlıca malzemeler, boya , su, kitre, sığır ödü, kağıt, tekne, fırça, biz ve taraklardır.

Boya: Eskiden beri ebruculukta toprak boya denilen boyar maddeler kullanılırdı. Toz halindeki bu boyalar madenidir ve doğal maden oksitlerinden çıkarılır. Türkiye bu tür boyalar açısından çok zengin bir ülkedir. Artıca başka ülkelerden de boyalar gelir. Mesela mavi renk için Pakistan’ın Lahor kendinden lahor çividi kullanılır. Boyalar “desteseng” adı verlen ezici araç ile ezildikten sonra su ile çamur haline getirilir. Daha sonra içine öd ilave edilir. Ara renkler oluşturmak için ise uygun renkler belirli oranlarda karıştırılır.

Su: Ebrunun ilk dönemlerinde yağmur suyu kullanılırdı. Ancak günümüzde yağmur suları aist barındırdığından damıtılmış içme suyu kullanılmaktadır.

Kitre: Ebru suyuna yapışkan bir koyuluk vermek için kullanılan bitkisel bir zamktır. Anadolu, İran ve Türkistan dağlarında yetişen geven(astralagus) türü dikenli bitkinin gövdesinden elde edilir. Bitkilerin çevresi temizlenir. Geniş çukurlar açılır ve bitkiler saplarından temizlenerek öz suyunun akması sağlanır. Bitkiler kesilmeden gövdesinden veya dalları arasından sızan ve havayla temas ederek katılaşan bitki özsuları da toplanır. Piyasada genellikle aktarlarda bulunabilen kitrenin plaka halinde beyaz ve topraksız olanları tercih edilir. Tarihsel süreçte kitre yerine ayva çekirdeği, deniz kadayıfı, keten tohumu ve salep de kullanılmıştır.

Sığır ödü: Kitreli suyun yüzeyindeki boyaların çökmeden yayılmasını ve birbirine karışmasını önleyen safra asitleri ihtiva eden, hayvansı bir maddedir. Aynı rengin ve farklı büyüklükteki desenlerin değişik tonlarını ortaya çıkarır. Aynı zamanda boyanın kağıtta sabitleşmesin sağlar. Öd suyunun bozulmasına engel olmak için önceden kaynatılır ve bu şekilde saklanır. Eskiden öd yerine tütün yaprağını ve sığırın öd kesesindeki taşların kaynatılarak bunun suyunun da kullanıldığı olmuştur. Ayrıca bazı ebrucular, kumlu ebru yapımında kalkan balığının ödünü tercih etmişlerdir.

Kağıt: Bu sanat, bir tür kağıt boyama sanatı olduğndan kullanılacak kağıtlar da özel olarak seçilir. Emici özelliği fazla ve mat renkli olanları tercih edilir. Genellikle 60-80 gr. ağırlığında, birinci hamur kağıtlar ya da ikinci, üçüncü hamur kağıtlar özellikle eskiyi yaşatmak isteyen kişilerce aranır.

Tekne: Ebru yapımında tekne adı verilen kaplar kullanılır. Bunlar çinko, tahta, alüminyum veya galvanizden yapılır. 4-6 cm. derinlikte ve genel olarak 35x50 cm. boyutunda tekneler tercih edilir. Eğer tahta tekne kullanılacaksa ziftle sızdırmaz hale getirilmesi gerekir. Ayrıca suda ıslanan kağıt genişleyeceğinden teknenin kullanılan kağıttan büyük olması gerekir.

Fırça: Gül ağacının dallarından fırçanın sapı; at kuyruğu kıllarından da fırçalar yapılır. Gül ağacının tercih edilmesinin nedeni küflenmemesi, boyalr serpilirken parmağa vurulan darbelerle esnememesi ve parmağı acıtmamasıdır. Yaşlı atın kuyruğu daha kalın telli olduğu için daha çok tercih edilir. Kalın telli kıllardan yapılan fırçalar ise daha uzun ömürlü olmaktadır. Sap uzunluğu için ölçü; 20-25 cm., kıl uzunluğu için ise 2-2,5 cm. olarak belirlenmiştir.

Bizler ve Taraklar: Boyalara şekil vererek desenler oluşturmak için çeşitli kalınlıklarda çubuklar kullanılır, bunlar “biz” diye adlandırılır. Ayrıca yine desen oluşturmak için bir tahta üzerine belirli aralıklarla sıralanmış metal tellerden oluşan taraklar vardır.



*** Bu programda eğitim verilen merkezlerimizi ve ders saatlerini görmek için TIKLAYINIZ

Yükleniyor. Lütfen bekleyiniz.
Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş