Kösele Çanta Yapımı
Kösele Çanta Yapımı
Kösele Çanta Yapımı
Kösele Çanta Yapımı
Kösele Çanta Yapımı
Kösele Çanta Yapımı
Kösele Çanta Yapımı
139 saat

Kösele Çanta Yapımı

Yapım Teknikleri

Aplike tekniğinde kalın deriler, bezemede kullanılan aplike tekniğinde motifler, zeminden farklı bir renkte kesilerek kenarları dikilir, birleşim yerlerinin belli olmaması için de gümüş ipliklerle dikilerek kenarları gizlenirdi.

Mozaik tekniğinde aynı kalınlıkta farklı iki deri üzerine desen çizildikten sonra ahşap kalıplara oyularak hazırlandıktan sonra, deri üzerine değişik renkte pabuç, çizme ve ciltlerde çok uygulanmıştır. Deri üzerine değişik renkte ibrişim ve iplerle işlemler de yapılmıştır.

200’ü aşkın tipi olan Karagöz tasvirlerinde ise, deri şeffaf duruma gelinceye kadar camla kazındıktan sonra, önceden hazırlanan şablonlara göre özel bıçaklarla oyularak tasvir ortaya çıkarılır, “nevregen” denilen eğri bıçakla, ışığı geçirebilmesi için elbise kenarları delinerek tabi boyalarla boyama işlemi yapılırdı. Parçalar oynak yerlerinden dikilerek, gövdeyi dengeli tutacak noktaya değnek deliği açılır, tasvirlerin şeffaflık kazanması ve çatlamaması için yağlama işlemiyle tipler hazır duruma getirilirdi.

Cilt sanatı, büyük emek ve sabırla oluşturulmuş yazma eserlerin ciltlenmesi, deri işleri içinde ayrı bir yer tutar. Dr. Aurel Stein ve Paul Pelliot tarafından Bin Bunda mağaralarında bulunan cilt parçalarından Orta Asya Türklerinin ciltçilikte, deri kullandıkları, madeni kalıplarla bezeme baskısı yaptıkları anlaşılmaktadır. İslamiyet’i yayılması ve Kur’an-ı Kerim’in kopyalarının çoğaltılmansın ciltçiliğin gelişmesinde büyük payı olmuştur.

XVI.yy. Osmanlı klasik ciltçiliğinin en belirgin özellikleri, kalıplarla basılarak gömme tekniğinde yapılan hayatı, rumi penç, bulut, tığ ve tepelik gibi üsluplaşmış motiflerin çok kullanılmış olmasıdır. XVII.yy’dan itibaren XVI.yy’daki oran ve motiflerin inceliği kaybolmaya başlamakla birlikte, renkler uyumu korumuştur. XVIII.yy. sonlarında ve XIXI.yy. ciltlerinde görülen Barok ve Rokoko etkisi, Türk cildinin ana yapısında değişikliğe neden olmakla birlikte bezeme açısından eski özelliklerini yitirmesine yol açmıştır.

Cilt yapımında başta “sahtiyan” denilen keçi derisi olmak üzere, meşin, ceylan ve deve derileri kullanılmıştır. XV yy. ve XVI.yy’da en üstün ürünleri verilen klasik ciltler, kitabın üst bölümünü örten “üst kapak”, alt bölümünü örten “alt kapak”, arkasını örten “dip veya sırt”, kitabın üst kapağıyla kapak arasına giren “miklâb”, miklâbın alt kapağına bağlanan bölüm olan “sertâb” adlı parçalardan oluşur. Klasik ciltte, kitabın yapraklarını düzgün olarak tutan ve “şiraze” denilen çeşitli tiplerdeki bağlayıcı örgü, eski cilt örneklerinin bozulmamasının başlıca nedenidir.

Yazma eserlerin korunması için kitabın içine konulduğu bir tür zarf olan “cilbent” de yapılmıştır. Klasik şemse ciltler, bezemeleri farklı tekniklerle yapılan ve doğrudan basılan kabartma motifi yaldızsız “soğuk şemse” kabartma motifleri deri renginde, zemin altınlı “alttan ayırma şemse”, zemin deri renginde motifleriyse altınlı olan “üstten ayırma şemse” deri oyma olarak yapılan motifleri deriden başka renkte yapılan “mülevven şemse” kırmızı ve yeşil altının birlikte kullanıldığı “mülemmez şemse” gibi isimler alırlar.



*** Bu programda eğitim verilen merkezlerimizi ve ders saatlerini görmek için TIKLAYINIZ

Yükleniyor. Lütfen bekleyiniz.
Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş