Cilt Bakım Teknikleri
Cilt Bakım Teknikleri
Cilt Bakım Teknikleri
Cilt Bakım Teknikleri
377 saat

Cilt Bakım Teknikleri

Deri ve Deri Hastalıkları

Deri

Bütün vücudunu dış yüzeyini kaplayan bir örtü şeklinde olup içini deri duyularına (dokunma, ağrı, sızı) ait izlenimi alıp duyu sinirlerine veren bir takım cisimciklerle beraber miktarı yerine göre değişen yağ ve ter bezleriyle kıl kökleri olan bir organdır. Deri kendini yenileyen canlı bir organdır. Vücudu dış etkilere karşı koruyan kalınlığı şahsa ve derinin yerine göre değişir. Göz kapağında 1mm. , avuç ve tabanda 3mm. , ensede 4mm.dır. Yetişkin bir insanın derisi 5-7kg. arasındadır. Vücuttaki en büyük organ deridir. İnsan vücut ağırlığının 1/6’sını kaplar. Yüzeyi yaklaşık 1,6 metre karedir. Kişiden kişiye değişmekle beraber kalınlığı 3mm. civarındadır. Diğer tüm organlarımızdan hızlı buyur ve yasam süresince kendini sürekli yeniler. 2/3’unun yok olması organizmanın yok olması demektir.

Güçlü, esnek, su geçirmez, iç organları dış etkenlerden koruyan bir kılıftır. Yüzeyinde yaklaşık 5 milyona yakın tüy vardır. Derinin rengi, yasa, bölgeye ve ırka göre değişir. Derinin rengini pigment hücreleri verir. Küçük yaşlarda pembe-beyaz olan deri yaşlandıkça donuk olarak beyazlaşır. Yaşlılıkta sarımtırak bir renk alır. Pigment hücrelerinin arttığı durumlarda derinin rengi koyulaşır (Örnek: bronzlaşma). Deri, farklılaşma ve kendini yenileme özelliğine sahiptir. Hayatı su ve oksijene bağlıdır.
Anatomik yapı bakımından üç tabakadan oluşur;
1-Epidermis
2-Dermis
3-Hypodermis

Epidermis: Üst deridir. Alttan yüzeye doğru yenilenen birbiri üzerine yerleşmiş çok katlı epitel hücrelerin oluşturduğu tabakalardır. Derinin yüzeysel tabakasıdır içinde damarlar bulunmaz. Bu tabakanın beslenmesi alttaki dermis tabakasıyla olur. Ortalama kalınlığı 0.2 mm.dir. Üst derinin alt katmanlarında sürekli olarak oluşturulan yeni hücreler üst katmanlara doğru itilir. Alt katlarda oluşan yeni hücreler silindir şeklindedir. Bu hücreler alttan yüzeye doğru 40-80 kez arası bölünerek itilirler. Üstte keratin adı verilen sağlam bir tabaka oluştururlar. Protein biriktirirler. Olur ve deri yüzeyine dökülürler. Bir hücrenin doğumla olum arasındaki yasam süresi 3-4 hafta ortalama 28 gündür. Üst katlardaki hücreler suyu geçirmemekle beraber deride %13 oranında su bulunur. Bunun için deri yüzeyi canlı ve parlak görünür. Bur oran %10’un altında düşerse cilt gerilir. Epidermisde kan damarları bulunmadığından dıştan gelen tepkiler iz bırakmaz. Keratinleşmiş bölüm vücudun her yerinde ayrı kalınlıktadır. Dış derinin yoğun basınçla karşılaşan kısımlarında keratinleşme artar. (Avuç içi, ayak tabanı) Daha dogmadan önce bu kalın deriler üzerinde çizgiler oluşur. Bu çizgiler her insanda farklıdır. Bu durum kimlik tespit aracı olarak kullanılır. Epidermis dıştan içe doğru 5 katlıdır.

Dermis: Epidermisin hemen altında yer alan ve fıbroblast denen dağılmış hücrelerden oluşan elastik bir dokudur. Üst derinin mekanik desteğidir. Girintili, çıkıntılı zengin bağ dokusu aracılığıyla üst tabakayla birleşir. Epidermise göre daha sıkı bir dokudur. Derinin direnci collagen (kolojen) yapıdaki alt deriden gelir. Collojen; insan organizmasında en fazla bulunan protein yapıda liflerdir. Derinin bağ dokusunda (dermis) yer alır ve yüksek oranda su tutma özelliğe sahiptir. Esnek olmayan lifler deri yüzeyine paralel olarak kalın ve sıkı bir ağ tabakası oluştururlar. Suyu çeker, depo edercılde genç ve diri bir görünüm sağlarlar. Yaşlılıkla beraber yenilenemez, sertleşir ve su emebilme özelliğini kaybeder. Bunun sonucu ciltte sarkmalar, kırışıklıklar baslar. Bu durum yaslanma olayının fizyolojik sonucudur. Derinin büyük bir bölümünü yaklaşık %70’ini oluştururlar. Bu madde cildin esnekliğini artırmak için kremlere konur. Elastin; bağ dokuda elastin kolojenle birlikte yer alan elastin lifler adını lastik gibi elastiki yerlerinden alır. Bir çeşit proteindir. Yüz ve kafa derisinde diğer bölümlere göre daha fazla yer alırlar. Bu lifler hamilelikte olduğu gibi derinin gerilmesini, daha sonra eski haline dönmesini sağlarlar. Yaş ilerledikçe lifler kalınlaşır ve kırılgan bir hale gelirler. Böylece cildin elastiki yapısı bozulur.

Hypodermis: Derinin en alt tabakasıdır. Yağ hücrelerinden oluşmuştur. Çok esnek olan seyrek yapıdaki bağ dokusu vardır. Vücut sıcaklığını ayarlar ısı depo eder organları korur. Elastikiyeti ve dayanıklılığı fazladır. Kalınlığı vücut bölgesi ve kişiye göre değişir. Genellikle birkaç mm.den başlar. Yağlar gerektiğinde muhtelif deri kısımlarına sevk edilir. Kalınlığı beslenmeyle de ilgilidir.

Deri Lezyonları (Hastalıkları)

Primer Lezyonlar

Makül: Deri yapısında herhangi bir değişiklik olmadan meydana gelen renk değişikliğidir. Çapları 1cm. den küçüktür. (Kızamık, kızamıkçık, çiller gibi…)

Papül: Çapı 1cm.’den küçük, sert oluşumlardır. Deri renginde veya beyazımsı bir renktedir. Koyu siyah renge kadar değişen her renkte olabilirler, yüzeyleri düz veya pürüzlüdür. Genellikle iz bırakmadan iyileşirler, bir kısmı da yerini vezikür ve pustule bırakır.

Nodül: Çapı 1cm.den büyük yuvarlak veya oval sert oluşumlardır. Epidermiste kalabilirler. Veya hypodermise kadar uzayabilirler. Sistematik bir hastalığın belirtisi olabilecekleri gibi baksa nedenle de oluşabilirler.

Vezikül: Su toplamasıdır.Çapı yarım cm den küçüktür. Cenresı kesin belirtilidir (böcek sokması, zona gibi).

Bül: Büyük boydaki veziküllerdir. (Yanıklar).

Püstül: Kabarık sınırlı cerahat içeren oluşumlardır. Bazen hücre artıkları içeren lökosit toplanmasından meydana gelir. Bazen de bakteriyel olabilir. Beyaz sarı yeşilimsi renkte olabilir. Genellikle iz bırakmadan iyileşirler.

Leke: Aynı özellikleri yaşayan ancak 1 cm. den büyük olan lezyonlardır.

Kist: Sıvı veya yarı katı olan bir kesedir.

Telenjiektazi: Yüzeysel kan damarları genişlemesidir.

Seconder Lezyonlar

Pullanma: Üst üste yığılmış boynuzsu epitel parçacıklardır (sedef, yüzeysel mantar,enfeksiyonları gibi…).

Atrafi: Deri incelmiş ve buruşmuştur. İncelenen bölümlerde çukurlar görülür. Yaşlılarda ve uzun sure kortizon kullananlar da görülür.

Skuam (kepek): Epidermisin gözle görülecek şekilde dökülmesidir. Deri hastalıklarının bir kısmında çok incedir bir kısmında da kalındır.

Ekskorıkasyon: Epidermisin yüzeysel olarak kalkmasıdır. Çoğu zaman bir çizgi veya nokta şeklinde görülür. Parlak kırmızı bir görünümleri vardır. Bazen üzerleri kan veya lenf sızıntısı sonucu kabuklu olabilirler. Genellikle kaşıntılı hastalıklarda, tırnakla kaşınan yerlerde olur.

Likenifikasyon: Deri kalınlaşmasıdır.

Erozyon: Epidermisin kısmen veya tamamen kaybı.

Ulser: Epidermiste bazen dermise kadar uzanan keskin sınırlı ayrılmalardır. Genellikle elastikiyetini kaybetmiş ve kalınlaşmış deride görülür (el ve dudaklardaki çatlaklar gibi…).

Krut (kabuk): Serum iltihap ve kanın deri üzerinde kuruması sonucu meydana gelir. Bakteriyel artıklar içerebilir (kurumuş kan irin gibi).

Nedbe: Bir miktar dermis kaybından sonra meydana gelen iyileşmenin sonucudur (yara, yanık izi gibi).

Akne: Kıl kökleri ve onu saran yağ bezlerinde oluşan pek çok faktöre bağlı olarak gelişen cilt hastalığıdır.



*** Bu programda eğitim verilen merkezlerimizi ve ders saatlerini görmek için TIKLAYINIZ

Yükleniyor. Lütfen bekleyiniz.
Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş